देवप्रार्थनया कार्यं सिद्ध्यति दिव्यभावतः। भूदेवैः क्रियमाणा पूजा फलदा भवति सदा॥
[अलबेला शतक (अलबेला पंडित विरचित)]
દેવતાઓની પ્રાર્થનાથી કાર્યની સિદ્ધિ દિવ્ય ભાવથી પ્રાપ્ત થાય છે, અને ભૂદેવો (બ્રાહ્મણો) દ્વારા કરાયેલ પૂજા હંમેશા ફળદાયી બને છે.
આધિદૈવિક જગતના દેવતાઓ જોડેથી પ્રાર્થના પૂર્વક કાર્ય સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરવા અધિભૌતિક જગતના દેવતાઓ (ભૂદેવો) એટલે કે બ્રાહ્મણો જોડે પૂજા કર્મ કરાવો જેમના વડવાઓએ ધર્મની રક્ષા કરવા અનેક યાતનાઓ સહી અને એમના પૂર્વજો આજીવિકા કમાવવાનું છોડી, ભિક્ષા ઉપર ગુજરાન ચલાવી વેદાભ્યાસ અને જ્ઞાન આપવામાં રત રહેતા. હિંદુ પરંપરામાં પૂજા-કર્મને માત્ર ધાર્મિક વિધિ નહીં પરંતુ અધિદૈવિક અને અધિભૌતિક તત્ત્વો વચ્ચેના સંવાદનું સાધન માનવામાં આવે છે. માન્યતા મુજબ કાર્યસિદ્ધિ માટે દેવતાઓ પ્રત્યે પ્રાર્થના જેટલી મહત્વપૂર્ણ છે, એટલી જ મહત્વપૂર્ણ તે વિધિનું યોગ્ય અનુષ્ઠાન પણ છે, જે જ્ઞાન, મંત્ર અને પરંપરાગત વિધિ દ્વારા કરવામાં આવે છે. આ પરંપરામાં બ્રાહ્મણોને “ભૂદેવ” તરીકે સંબોધવામાં આવે છે, કારણ કે તેઓ વેદ, મંત્ર અને અનુષ્ઠાનના જ્ઞાનના સંરક્ષક ગણાય છે. પ્રાચીન કાળમાં બ્રાહ્મણ સમુદાયે વૈદિક અભ્યાસ, જ્ઞાન પ્રસાર અને ધર્મરક્ષા માટે ત્યાગપૂર્ણ જીવન જીવ્યું હતું એવી પરંપરાગત માન્યતા છે, જેમાં તેઓએ ભૌતિક જીવનની અપેક્ષા ઓછી રાખીને જ્ઞાન અને અનુષ્ઠાનને પ્રાધાન્ય આપ્યું. આથી પૂજા-કર્મમાં માત્ર વ્યક્તિગત પ્રાર્થના નહીં પરંતુ પરંપરાગત વિદ્વત્તા અને વૈદિક વિધિનો સમન્વય માનવામાં આવે છે, જે કાર્યને આધ્યાત્મિક દૃષ્ટિએ પૂર્ણતા તરફ લઈ જાય છે.

